سهو در يكى از دو نسبت يا در هر دو از جانب راويان باشد . اتفاق ايشان ( يعنى صحابه ) بر مصحف زيد - بر فرض صحت ثبوتش - انكار بر ابىّ و ابن عباس است . 19 - و در صفحه ( 122 ) نوشته : « طبرسى گويد : و آيه 112 سوره توبه ( 9 ) « التائبون العابدون الحامدون . . . » ر قرائت ابىّ « التائبين العابدين » به ياء است تا آخر . . . حاشيه : هرگز معنائى ندارد . 20 - و در صفحه ( 122 ) نوشته : « مصحف ابن عباس قرائت ابى موسى بسم اللّه الرحمن الرحيم اللهم انا نستعينك و نستغفرك . . . تا آخر » . حاشيه : اين جمله در مصحف ابى موسى همانند دعاى ختم قرآن است كه در مصحف ما نوشته مىشود . 21 - و در صفحه ( 123 ) نوشته : شيخ ابن ابو الحسن شريف در تفسير خودش گويد : ابو داود از ابى ادريس خولانى روايت كرده كه ابو درداء با چند تن از مردم دمشق بسوى شهر مدينه به راه افتادند تا آنان مصحفى را كه به دمشق آورده شده بود به همراه داشتند و با خود مىبردند تا بر ابى بن كعب و زيد ، و على - عليه السّلام - و اهل مدينه عرضه بدارند . ابو الدرداء روزى آن را بر عمر بن الخطاب خواند چون به آيه 26 سوره فتح ( 48 ) : « اذا جعل الذين كفروا فى قلوبهم الحميّة حمية الجاهلية » ( و لو حميتم كما حموا لفسد المسجد الحرام ) را خواند عمر گفت چه كسى اين را بر شما چنين خوانده . ابو الدرداء پاسخ داد : ابى بن كعب . عمر گفت : به ابى بن كعب بگوئيد نزد من بيايد .